موسوی اصفهانی: ارز ارزان ناموجود خطرناک‌تر از ارز گران است

 

مدیرعامل شرکت کیمیاگران و رئیس هیأت‌مدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته‌بندی دارو با تأکید بر ضرورت تقویت تاب‌آوری صنعت دارو گفت: ارز ارزان اما ناموجود می‌تواند به‌مراتب خطرناک‌تر از ارز گران باشد، زیرا تعیین قیمت تمام‌شده بر مبنای ارزی که در عمل در دسترس نیست، دست‌وپای صنعت را برای تأمین مواد اولیه و ادامه فعالیت می‌بندد.

به گزارش مدرن مد، سیدمحمدرضا موسوی اصفهانی، مدیرعامل شرکت کیمیاگران و رئیس هیأت‌مدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته‌بندی دارو، با اشاره به نقش عوامل مختلف در قیمت مواد اولیه پتروشیمی اظهار کرد: در حوزه محصولات پتروشیمی، تنها نرخ ارز تعیین‌کننده قیمت نیست و نرخ‌های جهانی، میزان عرضه و تقاضا و شرایط بازار نیز تأثیرگذار هستند.

او افزود: در برخی موارد، حتی با افزایش نرخ ارز، قیمت یک ماده استراتژیک الزاماً به همان نسبت افزایش پیدا نمی‌کند و موضوع به شرایط بازار جهانی و عرضه و تقاضا نیز بستگی دارد. بنابراین، سیاست‌گذاری در این حوزه نیازمند نگاه حاکمیتی و توجه همزمان به واقعیت‌های اقتصادی بنگاه‌هاست.

 

تاب‌آوری فقط به معنای ذخیره‌سازی نیست

 

موسوی اصفهانی با تأکید بر اینکه تاب‌آوری صنعت را نباید صرفاً در افزایش ذخایر مواد اولیه خلاصه کرد، گفت: تاب‌آوری به این معناست که یک بنگاه بتواند در شرایط بحران نیز به فعالیت خود ادامه دهد. اینکه یک بنگاه در شرایط عادی توانمند باشد، به‌تنهایی به معنای برخورداری از تاب‌آوری در زمان بحران نیست.

او ادامه داد: بنگاه تاب‌آور باید بتواند از نظر اقتصادی توان ادامه فعالیت داشته باشد. به همین دلیل، نخستین و شاید مهم‌ترین الزام تاب‌آوری این است که بنگاه اقتصادی باشد و بتواند در شرایط مختلف، هزینه‌های خود را مدیریت کند.

رئیس هیأت‌مدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته‌بندی دارو تصریح کرد: افزایش موجودی انبار، خرید ژنراتور برای تأمین برق، ایجاد منابع متعدد برای تأمین مواد اولیه و سایر اقدامات مورد نیاز برای عبور از بحران، همگی هزینه‌بر هستند. بنابراین باید شرایط اقتصادی بنگاه به‌گونه‌ای باشد که توان تحمل این هزینه‌ها را داشته باشد.

 

شناسایی وابستگی‌های حیاتی در زنجیره تأمین

 

موسوی اصفهانی یکی دیگر از الزامات تاب‌آوری را شناسایی وابستگی‌های حیاتی در زنجیره تولید دانست و گفت: صرف اینکه یک ماده مؤثره در داخل کشور تولید شود، به معنای رفع وابستگی نیست. باید بررسی کنیم این ماده مؤثره برای تولید خود به چه مواد اولیه‌ای وابسته است، این مواد از کجا تأمین می‌شوند و آیا تأمین آنها از یک کشور یا حتی یک منبع خاص انجام می‌شود یا خیر.

او افزود: گاهی وابستگی صنعت فقط به ماده اولیه نیست و ممکن است یک خط تولید به یک فیلتر، پمپ یا تجهیز خاص وابسته باشد. بنابراین کاهش وابستگی به این اقلام نیز بخشی از سیاست تاب‌آوری صنعت است.

 

تعادل میان بهینه‌سازی موجودی و تاب‌آوری

 

مدیرعامل شرکت کیمیاگران با اشاره به ضرورت مدیریت موجودی مواد اولیه اظهار کرد: یک واحد اقتصادی در شرایط عادی تلاش می‌کند موجودی مواد اولیه را در حد بهینه نگه دارد و با کاهش مدت نگهداری موجودی، دوره بازگشت سرمایه خود را کوتاه کند؛ اما در شرایط بحرانی، نمی‌توان با همان نگاه بهینه اقتصادی به موضوع نگاه کرد.

او ادامه داد: اگر بخواهیم در شرایط بحران نیز صنعت را حفظ کنیم، ناچاریم هزینه‌ای را در سطح ملی بپذیریم تا موجودی مواد اولیه افزایش پیدا کند و بنگاه بتواند در برابر اختلالات احتمالی مقاومت کند.

 

مدیریت بحران باید پیش از وقوع بحران آغاز شود

 

موسوی اصفهانی با تأکید بر ضرورت برنامه‌ریزی پیشینی برای بحران گفت: مدیریت بحران نباید از روزی آغاز شود که بحران اتفاق افتاده است. از قبل باید وابستگی‌ها و نقاط آسیب‌پذیر شناسایی و برای آنها راهکار تعریف شود.

او افزود: اگر یک فیلتر یا تجهیز خاص در زمان بحران در دسترس نباشد، نباید همان روز به دنبال راه‌حل باشیم. باید از قبل مشخص کرده باشیم در چنین شرایطی چه اقدامی انجام خواهیم داد و چه منابع جایگزینی در اختیار داریم.

 

ضرورت همکاری دولت و بخش خصوصی

 

رئیس هیأت‌مدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته‌بندی دارو، همکاری دولت و بخش خصوصی را پنجمین الزام تاب‌آوری دانست و گفت: در شرایط عادی باید سناریوهای مختلف را پیش‌بینی کنیم و برای آنها تصمیم بگیریم تا در زمان بحران، تصمیم‌گیری سریع امکان‌پذیر باشد.

او افزود: باید از قبل مشخص شود اگر یک بانک تعطیل شد، اگر حمل‌ونقل متوقف شد یا اگر ارز در دسترس نبود، چه اقدامی باید انجام شود. این دستورالعمل‌ها باید در شرایط عادی تدوین شوند تا در زمان بحران، بخش خصوصی منتظر تصمیم‌گیری و واکنش دستگاه‌های مختلف نماند.

 

ارز ارزان اما ناموجود، خطرناک‌تر از ارز گران

 

موسوی اصفهانی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به سیاست تخصیص ارز تأکید کرد: «ارز ارزان ناموجود به‌مراتب خطرناک‌تر از ارز گران است.»

او توضیح داد: زمانی که به یک بنگاه اعلام می‌کنیم ارز را با نرخ مشخصی تخصیص خواهیم داد و بر اساس همان نرخ، قیمت تمام‌شده و قیمت فروش تعیین می‌شود، اما ارز در زمان مورد نیاز در اختیار بنگاه قرار نمی‌گیرد، عملاً دست‌وپای صنعت را می‌بندیم.

موسوی اصفهانی ادامه داد: بنگاه در نهایت مجبور می‌شود برای تأمین مواد اولیه با ارز آزاد خرید کند و کالا را وارد کند، در حالی که قیمت فروش آن بر مبنای ارزی تعیین شده که قرار بوده دریافت کند. در چنین شرایطی، بنگاه نمی‌تواند هزینه واقعی خود را پوشش دهد و ادامه فعالیت آن با مشکل مواجه می‌شود.

او تأکید کرد: باید صنعت را تا این اندازه محدود نکنیم و اجازه دهیم سازوکار اقتصادی بنگاه‌ها بتواند خود را با واقعیت‌های بازار تطبیق دهد.

 

انتقال حمایت از ابتدای زنجیره به انتهای زنجیره

 

رئیس هیأت‌مدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته‌بندی دارو پیشنهاد کرد حمایت از بیمار به جای ایجاد محدودیت در ابتدای زنجیره، بیشتر در انتهای زنجیره انجام شود.

او گفت: اگر قرار است از بیمار حمایت شود، بهتر است حمایت در انتهای زنجیره و در نقطه‌ای که بیمار قرار دارد انجام شود، نه اینکه با محدود کردن تولیدکننده و تعیین قیمت بر مبنای ارزی که ممکن است در دسترس نباشد، کل زنجیره تولید قفل شود.

موسوی اصفهانی خاطرنشان کرد: زمانی که حمایت از بیمار را در ابتدای زنجیره و از طریق محدود کردن قیمت یا هزینه تولید اعمال می‌کنیم، ممکن است عملاً زنجیره تأمین را قفل کرده و زمینه ایجاد بحران را فراهم کنیم؛ بنابراین باید ریسک را تا حد امکان از تولیدکننده به بخش مناسب‌تری از زنجیره منتقل کرد.

نوشته‌های مشابه