صادرات تجهیزات پزشکی

مسئول بخش صادرات انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان تجهیزات پزشکی، آزمایشگاهی کشور:

صادرات تجهیزات پزشکی نیازمند تدوین سند ملی است

 

مسئول بخش صادرات انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان تجهیزات پزشکی، آزمایشگاهی کشور با اشاره به لزوم تدوین یک سند ملی برای صادرات تجهیزات پزشکی گفت: «وزارت بهداشت  برای صادرات تجهیزات پزشکی با برند ایرانی باید یک پروتکل تدوین کند و این سند باید متعلق به همه باشد.»

رضا رضایی در گفت و گو با مدرن مد افزود:«یعنی هیچ‌کس حق نداشته باشد صادرات را در انحصار خودش قرار دهد. چرا‌که این ایجاد انحصار اشتباه است و هر شخصی که تولید با کیفیت دارد باید بتواند وارد عرصه صادرات شود و دولت باید با همه شرکت‌ها از یک دریچه و یک تراز نگاه کند.»

او با تأکید بر نقش صادرات در توسعه کشور ادامه داد: «صادرات در هر کشوری شرط توسعه است. چراکه هم کشور را به دنیا می‌شناساند، هم باعث ارزآوری می‌شود و هم به‌دلیل اشتغال‌زایی چرخ کارخانه‌ها و اقتصاد به چرخش درمی‌آید. اما تحقق تمام این امور یک شرط دارد؛ صادرات کیفی. یعنی کیفیت شرط استمرار صادرات است و باعث حفظ آبروی کشور می‌شود.»

رضایی توضیح داد:«قبل از شروع این جنگ و مشکلات مربوط به آن، یکی از بحث‌هایی که درزمینه صادرات وجود داشت، معرفی برند ایرانی بود و هدف این بود که بتوانیم تصویر خوبی از برند ایرانی در تجهیزات پزشکی بسازیم. برای رسیدن به این هدف نیز نیاز است تا دولت به کمک صادرکنندگان بیاید و در این زمینه باید همه ازجمله سازمان توسعه تجارت، وزارت صنعت، وزارت بهداشت و … نقش مؤثری ایفا کنند.»

مسئول بخش صادرات انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان تجهیزات پزشکی، آزمایشگاهی کشوربا لحنی انتقادی به برخی آمارسازی‌ها در حوزه صادرات تجهیزات پزشکی اشاره کرده و افزود: «من بحث‌ها و انتقادات متعددی در زمینه صادرات تجهیزات پزشکی دارم. بعضی‌ها آن‌قدر که اعلام می‌کنند صادرات ندارند، اما به‌دلیل برخی روابط که با بخش دولتی‌ دارند بیشتر دیده و برای صادرات معرفی می‌شوند.»

او تأکیدکرد: «این در حالی است که اگر یک کالا 10 تولیدکننده دارد باید هر 10 تولیدکننده برای صادرات به کشور مربوطه معرفی شوند، نه‌تنها آن یک تولیدکننده که ارتباط دولتی دارد.»

رضایی همچنین با اشاره به آیین‌نامه «ساخت ایران» و روندی که برای تعیین عمق تولید استفاده می‌شد، گفت: «پیش از این آیین‌نامه‌ای داشتیم به نام «ساخت ایران» که بر اساس آن برنامه‌ریزی انجام می‌شد و بررسی می‌کردند که چند درصد از کالای تولیدشده در کشور واقعاً تولید ایران است. سپس بر اساس آن، هرچه درصد ارزش‌افزوده ایجادشده بالاتر بود، به آن عمق تولید تعلق می‌گرفت.»

او ادامه داد: «اکنون نیز معتقدم اگر قرار است کالای باکیفیت ایرانی صادر شود باید عمق تولید آن را هم در نظر بگیرند. نه اینکه من یک کارگاهی بزنم، و هر قطعه را از یک کشور دیگر بیاورم به هم وصل کنم و بگویم من تولیدکننده‌ام. چراکه به‌این‌ترتیب نه کیفیت کالایی که تولید کرده‌ام خوب خواهد بود و نه من خواهم توانست تضمین‌کننده کالایی باشم که هر بخشش را از جای دیگری جمع کرده‌ام.»

یادآور می‌شود این خبر بخش کوتاهی از یک گفت‌وگوی مشروح است و علاقمندان می‌توانند متن کامل آن را در شماره ۷۷ ماهنامه توسعه فناوری‌های نوین پزشکی (اردیبهشت ۱۴۰۵) مطالعه نمایند. نسخه الکترونیک این ماهنامه در اپلیکیشن‌های فیدیبو و طاقچه در دسترس است.

تهیه و تنظیم: رویا کاکاوند

نوشته‌های مشابه