مستندسازی

مرسی با بهره‌گیری از مستندسازی هوشمند، پرستاران را به کنار تخت بیماران بازگرداند

 

مدیران نظام سلامت «مرسی» (Mercy)، یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های درمانی ایالات متحده، اعلام کردند استفاده از فناوری مستندسازی بالینی مبتنی بر هوش مصنوعی موجب کاهش قابل توجه زمان ثبت مستندات، کاهش اضافه‌کاری و افزایش حضور پرستاران در کنار بیماران شده است.

به گزارش مدرن مد به نقل از Healthcare IT News، بسیاری از مهم‌ترین لحظات کاری پرستاران در کنار تخت بیمار رخ می‌دهد؛ زمانی که به پرسش‌های بیماران پاسخ می‌دهند، نگرانی‌های آنان را کاهش می‌دهند، برنامه‌های درمانی را توضیح می‌دهند و به بیماران و خانواده‌هایشان گوش می‌سپارند. با این حال، در سال‌های اخیر حجم فزاینده مستندسازی و ثبت اطلاعات پزشکی، زمان قابل توجهی از پرستاران را به خود اختصاص داده است.

چالش مستندسازی در مراقبت‌های پرستاری

مدیران نظام سلامت مرسی دریافتند که میان رسالت اصلی حرفه پرستاری و الزامات اداری مربوط به ثبت اطلاعات پزشکی شکاف قابل توجهی ایجاد شده است. در بسیاری از موارد، پرستاران ناچار بودند برای تکمیل پرونده‌ها از کنار بیماران فاصله بگیرند، به ایستگاه‌های کاری بازگردند و ساعت‌ها پس از پایان مراقبت، اطلاعات را به‌صورت دستی ثبت کنند.

این روند موجب افزایش تأخیر در مستندسازی، اتکای بیشتر به حافظه برای ثبت اطلاعات درمانی، افزایش اضافه‌کاری و در نهایت کاهش زمان تعامل مستقیم پرستاران با بیماران شده بود.

یکی از جملاتی که مدیران مرسی بارها از کارکنان خط مقدم شنیده بودند این بود: «من وارد حرفه پرستاری نشدم که تمام شیفتم را پشت صفحه نمایش سپری کنم.»

 

بازطراحی فرآیند مستندسازی با هوش مصنوعی

به گفته Stephanie Clements، معاون ارشد و مدیر ارشد پرستاری مرسی، این دغدغه به یکی از چالش‌های اصلی تیم‌های پرستاری در سراسر این سازمان تبدیل شده بود.

مرسی با همکاری Microsoft و Epic Systems امکان استفاده از فناوری «Dragon Copilot» را بررسی کرد. ایده اصلی این بود که مستندسازی همزمان با ارائه مراقبت انجام شود، نه پس از آن.

در این مدل، با رضایت بیمار، فناوری هوش مصنوعی مکالمات و مشاهدات بالینی را به‌صورت لحظه‌ای ثبت کرده و آن‌ها را به مستندات ساختاریافته پزشکی تبدیل می‌کند. پرستاران همچنان مسئول بازبینی، اصلاح و تأیید نهایی اطلاعات هستند، اما بخش عمده ورود دستی داده‌ها حذف می‌شود.

مدیران مرسی تأکید کردند که این پروژه صرفاً استقرار یک فناوری جدید نبوده، بلکه بازطراحی کامل فرآیند مستندسازی محسوب می‌شود.

 

مشارکت مستقیم پرستاران در توسعه فناوری

یکی از ویژگی‌های این طرح، مشارکت فعال پرستاران در طراحی و بهبود سیستم بود. بازخوردهای مستمر کارکنان باعث شد قابلیت‌ها و گردش کار فناوری متناسب با نیازهای واقعی محیط‌های درمانی توسعه یابد.

در این فرآیند، پرستاران نه به‌عنوان کاربران منفعل، بلکه به‌عنوان شرکای اصلی در توسعه راهکار جدید ایفای نقش کردند.

این فناوری به‌طور مستقیم در فرآیندهای روزمره پرستاری ادغام شده است. پس از دریافت رضایت بیمار، پرستار در ابتدای ملاقات از طریق یک دستگاه همراه سامانه را فعال می‌کند.

در طول ارزیابی بیمار، طرح پرسش‌ها و آموزش‌های درمانی، سامانه اطلاعات مرتبط را دریافت و آن‌ها را مطابق با ساختار پرونده الکترونیک سلامت ثبت می‌کند.

پس از پایان ملاقات، پرستار مستندات تولیدشده را بررسی، در صورت نیاز اصلاح و سپس نهایی می‌کند.

این تغییر ظاهراً ساده، تحول مهمی در شیوه کار ایجاد کرده است؛ به‌گونه‌ای که پرستاران به جای بازسازی رویدادهای درمانی در ساعات بعدی، مستندات ایجادشده همزمان با مراقبت را تأیید می‌کنند.

 

نتایج قابل اندازه‌گیری

بر اساس گزارش مرسی، اجرای این فناوری نتایج قابل توجهی در حوزه‌های عملیاتی، مالی و تجربه بیمار به همراه داشته است:

کاهش ۲۱ درصدی تأخیر در ثبت مستندات پزشکی
کاهش ۱۵ درصدی زمان صرف‌شده برای مستندسازی
بهبود بیش از ۵۰ درصدی تأخیر ثبت اطلاعات در برخی بخش‌ها
کاهش ۲۹ درصدی اضافه‌کاری ناشی از فعالیت‌های مستندسازی
صرفه‌جویی سالانه حدود ۶۰۲ دلار هزینه اضافه‌کاری به ازای هر کاربر
افزایش ۴.۵ درصدی رضایت بیماران، به‌ویژه در شاخص‌های مرتبط با ارتباطات پرستاران

به گفته مدیران این مجموعه، ثبت سریع‌تر اطلاعات نه تنها بهره‌وری را افزایش داده، بلکه دقت و کامل بودن مستندات را نیز بهبود بخشیده است.

 

تمرکز بر ارتباط انسانی

کلمانتز معتقد است مهم‌ترین دستاورد این طرح فراتر از شاخص‌های عملیاتی است.

او گفت: «در مرسی آموخته‌ایم که وقتی زمان را به پرستاران بازمی‌گردانید، تنها گردش کار را بهبود نمی‌بخشید؛ بلکه روح واقعی حرفه پرستاری را احیا می‌کنید.»

او تأکید کرد که فناوری‌های محیطی و هوش مصنوعی قرار نیست جایگزین نقش پرستار شوند، بلکه هدف آن‌ها ارتقای این نقش است.

به گفته او، فناوری باید در پس‌زمینه فعالیت کند تا مراقبان سلامت بتوانند تمرکز بیشتری بر شنیدن، آموزش دادن و ایجاد ارتباط مؤثر با بیماران و خانواده‌های آنان داشته باشند.

 

چشم‌انداز آینده

مدیران مرسی معتقدند پرستاران در آینده نیز نقش محوری در توسعه و تکامل فناوری‌های مستندسازی هوشمند خواهند داشت. از نگاه آنان، موفقیت این پروژه بیش از آنکه درباره هوش مصنوعی یا اتوماسیون باشد، درباره حذف موانع میان پرستاران و بیماران است.

نتایج اولیه نشان می‌دهد هرچه فرآیند مستندسازی کمتر مزاحم ارائه مراقبت باشد، پرستاران زمان بیشتری برای انجام مهم‌ترین وظیفه خود یعنی مراقبت از بیماران در اختیار خواهند داشت.

نوشته‌های مشابه