نخستین بیمار کانادایی مبتلا به ALS ایمپلنت مغزی نورالینک را دریافت کرد
نخستین بیمار کانادایی مبتلا به بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) موفق به دریافت ایمپلنت رابط مغز و رایانه (BCI) شرکت نورالینک (Neuralink) شد. این عمل جراحی همچنین نخستین استفاده از ربات جراحی آزمایشی جدید نورالینک برای کاشت این ایمپلنت در کانادا به شمار میرود.
به گزارش مدرنمد به نقل از mobihealthnews، «لی مارتن» (Lee Marten)، گروهبان پلیس شهر ونکوور که به دلیل ابتلا به ALS در مرخصی به سر میبرد، در ماه مه سال جاری در بیمارستان Toronto Western وابسته به شبکه سلامت دانشگاهی (UHN) تحت عمل جراحی قرار گرفت. در این جراحی، ربات آزمایشی نورالینک رشتههای بسیار نازک الکترودی را از طریق پرده محافظ خارجی مغز (دورا) در بافت مغز جایگذاری کرد.
ایمپلنت N1 نورالینک، تراشهای کوچک و تقریباً نامرئی است که در ناحیه مسئول برنامهریزی حرکات مغز کاشته میشود. این سامانه با رمزگشایی فعالیتهای عصبی، امکان کنترل رایانه یا تلفن همراه را تنها از طریق قصد انجام حرکت برای کاربر فراهم میکند.
مارتن که پیش از این تنها قادر به هدایت ویلچر برقی خود با دستانش بود، اکنون پس از کاشت ایمپلنت میتواند تنها با استفاده از افکار خود، تلفن همراه و لپتاپش را کنترل کند.
پیش از این نیز دو بیمار کانادایی مبتلا به فلج چهاراندام ایمپلنت نورالینک را دریافت کرده بودند. با انجام این جراحی، لی مارتن بیستوششمین فرد در جهان است که از ایمپلنت مغزی نورالینک بهرهمند شده است.
ربات جدید نورالینک برای کاشت ایمپلنت مغزی
نورالینک اوایل سال ۲۰۲۶ از نسل جدید ربات جراحی خود رونمایی کرد؛ رباتی که مراحل حساس کاشت رابط مغز و رایانه را انجام میدهد. این ایمپلنت از رشتههای الکترودی بسیار ظریف، نازکتر از موی انسان، تشکیل شده که کاشت دستی آنها برای جراحان تقریباً غیرممکن است.
به گفته «دانیش حسین»، مدیر مهندسی مکانیک جراحی نورالینک، پس از ایجاد شکاف در جمجمه و آمادهسازی مغز توسط جراح، ربات رشتههای الکترودی را برداشته و با دقت بسیار بالا در محل مورد نظر در مغز قرار میدهد.
ادامه کارآزمایی بالینی در کانادا
نورالینک در سال ۲۰۲۴ موفق به دریافت مجوز Health Canada برای اجرای یک کارآزمایی بالینی چهار ساله با عنوان CAN-PRIME شد. این مطالعه با هدف ارزیابی عملکرد ایمپلنت N1 و ربات R1 در بیمارستان Toronto Western انجام میشود.
این کارآزمایی بیماران مبتلا به فلج چهاراندام (Tetraplegia)، ضعف چهاراندام (Tetraparesis) و همچنین مبتلایان به ALS را که دچار آسیب نخاعی گردنی هستند و حداقل ۱۲ ماه امید به زندگی دارند، مورد بررسی قرار میدهد.
پژوهشگران امیدوارند توسعه فناوری رابط مغز و رایانه بتواند در آینده، استقلال بیشتری را برای افراد مبتلا به بیماریهای عصبی و حرکتی فراهم کند.
