برای نخستینبار؛ دفیبریلاتور با الکترود جناغی در آلمان کاشته شد
برای نخستینبار در مرکز پزشکی دانشگاهی گوتینگن آلمان (UMG)، یک دفیبریلاتور با الکترود جناغی در بدن بیمار کاشته شد. این سامانه که با نام Aurora System شناخته میشود، رویکردی متفاوت نسبت به دفیبریلاتورهای قابلکاشت متداول ارائه میدهد و میتواند گزینهای کمتهاجمیتر برای پیشگیری و درمان ایست قلبی ناگهانی، بهویژه در برخی گروههای بیماران، باشد.
به گزارش مدرن مد به نقل ازmedica-tradefair، بر اساس اعلام بنیاد قلب آلمان، سالانه حدود ۶۵ هزار نفر در این کشور در اثر ایست قلبی ناگهانی ناشی از بیماریهای قلبیعروقی جان خود را از دست میدهند. یکی از مهمترین عوامل این وضعیت، آریتمی سریع بطنهای قلب، بهویژه فیبریلاسیون بطنی است که در صورت درمان فوری میتواند ظرف چند دقیقه به توقف گردش خون منجر شود. بیماران مبتلا به نارسایی قلبی نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
دفیبریلاتورهای قابلکاشت؛ روشی شناختهشده
دفیبریلاتورهای کاردیوورتر قابلکاشت (ICD) سالهاست برای پیشگیری از مرگ ناگهانی قلبی استفاده میشوند. در سیستمهای متداول، یک یا چند الکترود از طریق رگ بزرگ از زیر استخوان ترقوه وارد قلب شده و درون آن قرار میگیرند.
این دستگاهها بهطور مداوم ریتم قلب را پایش میکنند و در صورت بروز آریتمی خطرناک، با ارسال پالسهای الکتریکی ضعیف یا شوک الکتریکی، ریتم قلب را اصلاح میکنند. عملکرد این دستگاهها پس از کاشت نیز از طریق تجهیزات تخصصی در مراکز درمانی قابل برنامهریزی و پایش است.
Aurora؛ الکترود خارج از عروق و خارج از قلب
سامانه Aurora که برای استفاده درمانی در اروپا تأیید شده، با دفیبریلاتورهای سنتی تفاوت اساسی دارد. این سیستم یک سامانه خارجعروقی (Extravascular) است. در این روش، الکترودی که در دفیبریلاتورهای معمول درون قلب قرار میگیرد، در زیر استخوان جناغ هدایت شده و در مجاورت قلب قرار میگیرد. خود دستگاه دفیبریلاتور نیز در زیر بغل سمت چپ کاشته میشود.
دکتر لئونارد برگاو، معاون واحد الکتروفیزیولوژی بالینی و پزشک ارشد بخش قلب و ریه UMG، درباره این فناوری گفت: «در صورت بروز عفونت، از آنجا که سیستم Aurora در داخل قلب قرار ندارد، عفونت نمیتواند بهطور مستقیم وارد جریان خون شود و این موضوع یک مزیت مهم برای بیماران محسوب میشود.»
پروفسور کارل تویشر، سرپرست موقت کلینیک قلب و ریه UMG نیز تأکید کرد که انتخاب نوع دفیبریلاتور باید با توجه به شرایط بالینی هر بیمار و با مشارکت خود او انجام شود.
مزایای احتمالی برای بیماران
یکی از مهمترین مزایای این سامانه، کاهش خطر برخی عوارض مرتبط با ورود الکترود به قلب و عروق است. همچنین قرار گرفتن الکترود در خارج از قلب میتواند احتمال آسیبهایی مانند سوراخشدن ریه را کاهش دهد.
از سوی دیگر، در صورت خرابی الکترود، امکان تعویض آن بدون مداخله مستقیم روی قلب وجود دارد. این فناوری همچنین میتواند برای برخی بیماران، از جمله افراد تحت دیالیز که حفظ مسیرهای عروقی برای آنها اهمیت ویژهای دارد، گزینهای ارزشمند باشد.
نخستین کاشت Aurora در مرکز پزشکی دانشگاهی گوتینگن، گامی در جهت توسعه نسل جدیدی از دفیبریلاتورهای قابلکاشت محسوب میشود که تلاش میکنند ضمن حفظ قابلیت درمان آریتمیهای مرگبار، نیاز به قرارگیری تجهیزات در داخل قلب و عروق را کاهش دهند.
