درمان ترکیبی هدفمند برای پسوریازیس و چاقی؛ نتایج یکساله فناوری درمانی تالتز و زپباند اعلام شد
شرکت الی لیلی از نتایج یکساله دو مطالعه فاز ۳b خبر داد که نشان میدهد استفاده همزمان از تالتز و زپباند میتواند به بهبود پایدار فعالیت بیماری، التهاب سیستمیک و شاخصهای متابولیک در بزرگسالان مبتلا به بیماریهای پسوریاتیک و چاقی منجر شود.
به گزارش مدرن مد به نقل از prnewswire، شرکت Eli Lilly and Company نتایج ۵۲ هفتهای دو کارآزمایی بالینی موسوم به TOGETHER-PsO و TOGETHER-PsA را اعلام کرد. این مطالعات، برای نخستین بار رویکرد استفاده همزمان از Taltz (ixekizumab) و Zepbound (tirzepatide) را در مقایسه با درمان با تالتز بهتنهایی در بزرگسالان مبتلا به پسوریازیس پلاکی متوسط تا شدید یا آرتریت پسوریاتیک فعال، همراه با چاقی یا اضافهوزن و دستکم یک بیماری همراه مرتبط با وزن، بررسی کردند.
فناوری درمانی؛ هدفگیری همزمان مسیر ایمنی و اختلال متابولیک
این رویکرد درمانی بر پایه ترکیب دو مکانیسم متفاوت استوار است. تالتز یک آنتیبادی مونوکلونال است که بهطور انتخابی به سیتوکین اینترلوکین-۱۷A (IL-17A) متصل شده و از تعامل آن با گیرنده IL-17 جلوگیری میکند. در مقابل، زپباند حاوی تیرزپاتید است و یک آگونیست دوگانه گیرندههای GIP و GLP-1 محسوب میشود که برای مدیریت چاقی مورد استفاده قرار میگیرد.
هدف این ترکیب، مقابله همزمان با دو مؤلفه مهم بیماری در این بیماران، یعنی التهاب ناشی از بیماری پسوریاتیک و اختلالات متابولیک مرتبط با چاقی است. شرکت لیلی این رویکرد را بخشی از مفهوم «سلامت ایمونومتابولیک» میداند.
نتایج پس از ۵۲ هفته
در مطالعه TOGETHER-PsO که بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی را بررسی کرد، ۳۰.۶ درصد از بیمارانی که تالتز و زپباند را همزمان دریافت کردند، در هفته ۵۲ به پاکسازی کامل پوست بر اساس PASI 100 و دستکم ۱۰ درصد کاهش وزن دست یافتند؛ این میزان در گروه دریافتکننده تالتز بهتنهایی ۴.۴ درصد بود.
همچنین ۴۰.۵ درصد از بیماران گروه درمان ترکیبی در هفته ۵۲ به پاکسازی کامل پوست (PASI 100) دست یافتند، در حالی که این میزان در گروه تالتز بهتنهایی ۲۹.۱ درصد گزارش شد.
در مطالعه TOGETHER-PsA نیز ۳۹.۲ درصد از بیماران دریافتکننده درمان ترکیبی به کاهش دستکم ۵۰ درصدی فعالیت آرتریت پسوریاتیک بر اساس معیار ACR50 همراه با حداقل ۱۰ درصد کاهش وزن دست یافتند؛ این رقم در گروه تکدرمانی ۱.۷ درصد بود.
در همین مطالعه، میزان دستیابی به پاسخ ACR50 در گروه درمان همزمان به ۴۳.۷ درصد در هفته ۵۲ رسید، در حالی که این میزان در گروه تالتز بهتنهایی ۱۵.۷ درصد بود. بر اساس گزارش شرکت، این بهبود در فعالیت بیماری از هفته چهارم نیز مشاهده شده بود؛ یعنی پیش از آنکه کاهش وزن از نظر بالینی معنادار شود.
بهبود التهاب و شاخصهای متابولیک
نتایج یکساله همچنین نشان داد درمان همزمان با تالتز و زپباند با بهبود بیشتر التهاب سیستمیک در طول زمان همراه بوده است. این شاخص با اندازهگیری پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا (hsCRP) ارزیابی شد.
همچنین بهبود شاخصهایی از جمله BMI، فشار خون، قند خون، HbA1c، تریگلیسرید و کلسترول تام در گروه درمان ترکیبی در مقایسه با تالتز بهتنهایی تا هفته ۵۲ حفظ شد یا افزایش یافت.
با این حال، شرکت تأکید کرده است که تحلیلهای هفته ۵۲ از پیش تعیینشده و اکتشافی بودهاند و کنترل چندگانه آماری برای آنها انجام نشده است؛ بنابراین مقایسه نتایج در نقاط زمانی مختلف جنبه توصیفی دارد.
مشخصات مطالعات
دو مطالعه TOGETHER-PsO (NCT06588283) و TOGETHER-PsA (NCT06588296) کارآزماییهای فاز ۳b، تصادفیسازیشده، چندمرکزی، با ارزیاب کور و با طراحی باز بودند.
در مطالعه PsO، ۲۷۴ بزرگسال مبتلا به پسوریازیس پلاکی متوسط تا شدید و در مطالعه PsA، ۲۷۱ بزرگسال مبتلا به آرتریت پسوریاتیک فعال شرکت کردند. بیماران بهصورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند و تالتز را بهتنهایی یا همراه با زپباند دریافت کردند. هر دو دارو بهصورت تزریق زیرجلدی تجویز شدند و شرکتکنندگان نیز توصیههایی درباره رژیم غذایی کمکالری و افزایش فعالیت بدنی دریافت کردند.
در مجموع، یافتههای این مطالعات از بررسی یک رویکرد درمانی خبر میدهد که به جای تمرکز جداگانه بر بیماری پوستی یا مفصلی و چاقی، تلاش میکند مسیرهای ایمنی و متابولیک مرتبط با این بیماریها را بهطور همزمان هدف قرار دهد. نتایج کامل ۵۲ هفتهای قرار است در نشستهای پزشکی آینده ارائه و در مجلات علمی داوریشده منتشر شود.
