سونوگرافی

توسعه کاتتر قابل مشاهده با سونوگرافی برای افزایش دقت بی‌حسی منطقه‌ای

 

گروهی پژوهشی در مؤسسه اقتصاد چرخشی زیست‌پلیمرها (ibp) دانشگاه علوم کاربردی هوف آلمان، در حال توسعه نوعی کاتتر قابل مشاهده در تصاویر سونوگرافی هستند که می‌تواند دقت و ایمنی بی‌حسی منطقه‌ای را افزایش دهد؛ فناوری‌ای که بدون نیاز به ماده حاجب یا تابش اشعه ایکس، امکان هدایت دقیق کاتتر را فراهم می‌کند.

به گزارش مدرن مد به نقل از MEDICA-tradefair.com، در بسیاری از مداخلات جراحی و ارتوپدی کوچک، استفاده از بی‌حسی موضعی یا منطقه‌ای کافی است. با این حال، قرارگیری دقیق کاتتر برای اثربخشی و ایمنی این روش اهمیت زیادی دارد. تاکنون دستیابی به این دقت به تجربه بالای پزشک، استفاده از دوزهای بالاتر داروی بی‌حسی یا هدایت با اشعه ایکس وابسته بوده است که هر یک می‌توانند محدودیت‌ها و عوارضی برای بیمار به همراه داشته باشند.

پروژه جدید مؤسسه اقتصاد چرخشی زیست‌پلیمرها در دانشگاه علوم کاربردی هوف با حمایت بنیاد پژوهش‌های بایرن (BFS) و با همکاری شرکت ALPO Medizintechnik GmbH و پشتیبانی بالینی Kliniken Hochfranken، با هدف رفع این چالش‌ها در حال اجراست. پژوهشگران در این پروژه به دنبال توسعه لوله کاتتری هستند که در تصاویر سونوگرافی به‌وضوح قابل مشاهده باشد.

تغییر امپدانس صوتی؛ کلید افزایش قابلیت مشاهده کاتتر

مبنای اصلی این فناوری، بهینه‌سازی «امپدانس صوتی» ماده تشکیل‌دهنده کاتتر است. امپدانس صوتی ویژگی‌ای است که نحوه بازتاب امواج اولتراسوند هنگام عبور از مرز میان مواد مختلف را تعیین می‌کند.

پژوهشگران با تنظیم این ویژگی در ماده کاتتر، امکان ایجاد تصویری متمایز از کاتتر در تصاویر سونوگرافی را فراهم کرده‌اند. در نتیجه، پزشک می‌تواند موقعیت کاتتر را بدون استفاده از مواد حاجب یا تابش یونیزان مشاهده و کنترل کند.

فرانزیسکا باوئر، پژوهشگر این پروژه، توضیح داد: «این فناوری باعث می‌شود لوله پلاستیکی که در حالت عادی قابل مشاهده نیست، به‌راحتی مکان‌یابی شود؛ بدون آنکه بیمار در معرض عوارض مواد حاجب یا تابش اشعه ایکس قرار گیرد.»

به گفته پژوهشگران، این رویکرد می‌تواند امکان قرار دادن کاتتر تحت هدایت تصویری را با ایمنی بیشتر برای بیمار و پیچیدگی کمتر برای پزشکان فراهم کند.

آزمایش با استفاده از بافت واقعی

در مراحل ابتدایی، قابلیت مشاهده کاتتر با استفاده از مدل‌های مصنوعی بافت، از جمله ژل بالستیک و فانتوم‌های بافتی، مورد آزمایش قرار گرفت. با این حال، این مواد موجب ایجاد آرتیفکت در تصاویر و کاهش کیفیت تصویربرداری شدند.

به همین دلیل، تیم تحقیقاتی آزمایش‌ها را با استفاده از بافت واقعی عضلانی ادامه داد. در این مرحله، از گوشت راسته خوک به‌عنوان مدلی مشابه بافت عضلانی استفاده شد تا قابلیت مشاهده کاتتر در شرایط نزدیک‌تر به کاربردهای بالینی ارزیابی شود.

باوئر درباره نتایج این آزمایش‌ها گفت: «بافت واقعی عضله شرایط واقع‌گرایانه‌ای ایجاد می‌کند و امکان ارزیابی معتبر قابلیت مشاهده کاتتر را فراهم می‌سازد. در این آزمایش‌ها، کاتتر جدید سازگاری خود با تصویربرداری اولتراسوند را نشان داد که گامی مهم در مسیر دریافت مجوز پزشکی محسوب می‌شود.»

مزایای احتمالی فناوری جدید

در صورت تکمیل موفقیت‌آمیز مراحل توسعه و دریافت مجوزهای لازم، کاتتر جدید می‌تواند مزایای متعددی برای بی‌حسی منطقه‌ای و مداخلات هدایت‌شده با تصویر داشته باشد؛ از جمله:

* کاهش نیاز به مصرف داروهای بی‌حسی
* کاهش احتمال بروز عوارض جانبی
* حذف مواجهه بیمار با پرتوهای یونیزان
* ساده‌تر شدن فرآیند کار برای متخصصان بیهوشی و تیم‌های جراحی
* افزایش دقت در تعیین محل کاتتر

این کاتتر پیش از ورود به کاربرد بالینی باید مجموعه‌ای از ارزیابی‌های نظارتی را در زمینه ایمنی بیمار، عملکرد دستگاه و ارزیابی بالینی پشت سر بگذارد.

توسعه این فناوری می‌تواند گامی عملی در مسیر افزایش ایمنی و دقت در بی‌حسی منطقه‌ای و سایر مداخلات پزشکی مبتنی بر هدایت تصویری باشد.

نوشته‌های مشابه